Dog Niemiecki wydawać by się mogło, że potrzebuje specjalnych warunków

pod każdym względem.  Niektóre jednak nie różnią się od potrzeb innych
ras, a mianowicie potrzeba bezpieczeństwa, miłości i akceptacji
człowieka.

Poniższe wymagania należy traktować zupełnie orientacyjnie. Należy
bezwzględnie przyjąć zasadę ograniczonego zaufania do własnej wiedzy a
zwłaszcza domysłów i ekstrapolacji. Jest to szczególnie istotne jeżeli
Dog jest naszym pierwszym psem w ogóle czy też pierwszym psem rasy
olbrzymiej. W przypadkach wątpliwych zawsze należy radzić się
specjalistów. Dobrze jest też udać się raz w miesiącu do weterynarza
na wizytę kontrolną.


WŁASNY KĄT I RUCH
Dog potrzebuje przede wszystkim swojego człowieka i własnego kąta w
domu. Niekoniecznie musi to być dom z ogrodem i ogromne metraże
mieszkania. Dog mimo swych rozmiarów znakomicie odnajduje się prawie w
każdych warunkach.  Obojętnie czy mieszka w domu, czy w mieszkaniu
musi mieć zapewnioną codzienną, minimum dwugodzinną, ciągła dawkę
swobodnego, intensywnego ruchu. Wydatkuje w ten sposób swoją
energię. Dochodzi do tego co najmniej pół godzinny spacer poranny i co
najmniej równie długi wieczorny.  Nie jest też prawdą, że ogród
wystarczy, żeby pies się wybiegał. Ilość bodźców które występują na
ogrodzie jest za mała, pies traktuje go jako swoje mieszkanie i z tego
powodu nie wybiega się w nim. Konieczne są spacery, spacery i jeszcze
raz spacery. To podstawa tego żeby pies w domu był grzeczny, spokojny
i nie niszczył. Oczywiście inaczej będzie to wyglądało u psa dorosłego
i inaczej u szczeniaka, szczenię może niszczyć z ciekawości, choć
wcale nie musi, podobnie jak w rodzaju ludzkim.
Dog jest zwierzęciem czystym, ma krótki prosty włos ale
mimo to należy być przygotowanym
na obecność sierści i błota w najmniej oczekiwanym miejscu.
Pamiętaj też że nigdy nie zostawia się psa samego z małymi dziećmi.

WYŻYWIENIE
Podobnie jak większość psów ras olbrzymich Dog Niemiecki ze
względu na tempo rozwoju, wymaga dobrze zbilansowanego
pożywienia. Oszczędności w tym zakresie mogą się szczególnie w
przypadku tej rasy skończyć źle.  Nieprawidłowo, będzie rozwijał się
kościec, stawy, serce.  Może łatwo dojść do zaburzeń pracy trzustki,
powikłań metabolicznych i wątrobowych, wzdęć, kolek i rozwolnień. Może
dojść (i najczęściej nieodpowiednie żywienie i warunki są tego
przyczyną) do najgroźniejszego schorzenia szczególnie dotykającego psy
ras olbrzymich - skrętu żołądka.  W tym przypadku pies może być nie do
odratowania (optymalny czas na interwencje chirurgiczną wynosi około
pół godziny) i zginąć w strasznych męczarniach. Wyżywienie jest
naprawdę istotne.  Ze względu na specyfikę budowy organizmu psa
(typowe zwierze mięsożerne) w żadnym przypadku nie można też karmić
doga potrawami przyrządzanymi dla ludzi. Chodzi tutaj oczywiście o
istotną część diety a nie drobny poczęstunek (czy niespodziewaną
kradzież kanapki) choć sytuacji takich też należy zdecydowanie unikać
i muszą mieć one status wyjątkowych.

Znane są generalnie trzy grupy karmy: sucha karma gotowa, puszkowana
karma konserwowa (mokra) i pożywienie opracowywane samodzielnie.

Najłatwiejszą formą karmienia i chętnie stosowaną jest karma sucha. Te
wytwarzane przez renomowane firmy, są opracowywane specjalnie na
potrzeby ras olbrzymich w każdym wieku: dla szczeniąt, psów dorosłych,
seniorów.  Karma sucha jest dobrze przyswajalna, nie zalega w żołądku,
jednym z etapów procesu trawienia jest jej napęcznienie wodą co
powoduje dobre wypełnienie przestrzeni żołądkowej i zmniejsza ryzyko
skrętu. Karmy suche należy odpowiednio przechowywać w szczelnie
zamkniętych pojemnikach kierując się wskazówkami producenta.

Karmy konserwowe nie są już tak łatwo przyswajalne, łatwiej też się
psują. Przy otwieraniu konserwy należy zawsze sprawdzić datę ważności
i wygląd puszki (nie może być spuchnięta).

Samodzielne ułożenie jadłospisu i przygotowanie karny jest wbrew
pozorom zadaniem złożonym i skomplikowanym. Pamiętajmy że pies może
jeść w typowych warunkach głównie to co mu przygotujemy.  Nie ma on
możliwości korekty, doboru brakujących składników i podobnie. Należy
zatem przyjąć zasadę iż samodzielne karmienie możliwe jest zwłaszcza
przez początkujących pod warunkiem konsultacji z dietetykiem i
częstego sprawdzania stanu fizycznego psa.

Podczas spożywania posiłków psu należy zapewnić spokój. Po posiłku
pies musi odleżeć co najmniej godzinę, nie wolno go brać w tym czasie
na spacer czy zmuszać do ruchu.  Ras olbrzymich nie wolno też karmić
na podwyższeniu (np. na kanapie) - nagły zeskok może spowodować
skręt nie do końca napełnionego żołądka ze wszelkimi zazwyczaj
tragicznymi konsekwencjami.

Bardzo ważne jest też aby zawsze, niezależnie od pory pies miał dostęp
do nieograniczonej ilości świeżej wody.

Lista substancji mocno szkodliwych dla psów:

Produkty spożywcze:
Czekolada, zwłaszcza czekolada gorzka (i wszelkie produkty
czekoladopodobne zawierające teobrominę), rodzynki i winogrona, kawa,
alkohol, awokado, rośliny cebulowe (cebula, czosnek), produkty
słodzone xylitolem (guma do żucia) drożdże piekarskie oraz pestki
większości owoców, szczególnie brzoskwiń i jabłek.

Rośliny:
difenbachia, gwiazda betlejemska, amarylis, oleander,
kalanchoe, aloes, bluszcz i podobne.

Leki:
Za szczególnie szkodliwe należy uznać leki zawierające w swym
składzie paracetamol (uszkadza wątrobę), kwas acetylosalicylowy,
metamizol, fenylobutazol, piroxicam, ibuprofen i naproxen. Ogólna
zasada jest tu jednak jasna - nigdy nie podajemy żadnych środków bez
wiedzy lekarza weterynarii.

Inne:
Środki używane w gospodarstwie domowym: odmrażacze do szyb, płyn
chłodnicowy, inne płyny nie zamarzające (zwłaszcza zawierające
bardzo trujący glikol), środki czystości uwalniające
chlor czy nadtlenek wodoru, mocne kwasy i zasady, zmiękczacze do
tkanin (trująca jest nawet woda z miski w której opłukuje się
tkaniny), naftalen, środki przeciw owadom i podobne, detergenty, kwas
borowy, nadmanganian potasu, baterie i akumulatory.